Taliban vielen onlangs een basis van de V.S. in oostelijk Afghanistan dichtbij de grens met Pakistan aan.
De aanval werd gecoördineerd en groot: de rapporten wijzen op ongeveer 200 Taliban vechters de buitenpost van de V.S. (ik herinner me horend op het nieuws dat de krachten van de V.S. ongeveer 40-50 sterke mensen waren maar ik kan een verwijzing) vinden niet met beide partijen die aan zware slachtoffers lijden aanvielen. 9 de Amerikaanse militairen werden gedood en gewonde 15 alvorens de vijand werd teruggedreven. [1]
Na deze dodelijke staking, worden de bevelhebbers van de V.S. definitief vocaal over het grootste probleem in het Afghaanse theater: Pakistan.
Hieronder is een verklaring door Gen. David D. McKiernan, de onlangs benoemde bevelhebber van de krachten van de NAVO in Afghanistan:
„Zeer het verontrusten aan wij allemaal hier is een verhoging van geweld dat aan stammengebieden over de grens in de Provincie van de Grens van het Noordwesten en de gebieden Baluchistan in het zuiden die insurgents om toestaan te manoeuvreren,“ bovengenoemde McKiernan direct toe te schrijven is. „Het veroorzaakt een veel grotere veiligheidsuitdaging binnen Afghanistan. De problemen van veiligheidskwesties in Afghanistan zijn verbonden met veiligheidskwesties in Pakistan.“[2]
U gelooft het beter.
Pakistan of kan niet of zal geen controle van de stammengebieden nemen die Afghanistan grenzen.
Als zij niet kunnen zouden zij ons moeten laten binnen gaan en het (zij zijn onze „dichte juiste bondgenoot“?) behandelen maar zij jammeren everytime een Hommelvliegen van de Luchtmacht in het gebied en nemen een doel.
Als zij niet toen zullen moeten wij binnen daar ongeacht wat gaan zij zeggen: wij waren verondersteld om Bin Laden, dood of levend, en zijn te krijgen bijna 7 jaar.
En niet vergeet, de de intelligentiedienst van Pakistan, ISI, op voorwaarde dat Taliban met heel wat hulp en geholpen hen tot macht toenemen.[3]
Zeker, wanneer gedreigd met directe en totale vernietiging die 9/11 Pakistan volgt draaide en werd onze „bondgenoot“ in de oorlog op verschrikking maar hun godsdienstige en culturele sympathieën zijn met Bin Laden, niet ons.
Één ding is zonder twijfel: langer beweren wij als Pakistan zijn onze bondgenoot in de oorlog op verschrikking hoger de prijs wij voor onze naïviteit gaan betalen.
