It is telling that the current healthcare debate is framed in terms of what will or will not be good for certain “groups” of people in society and not for individuals. Het is veelzeggend dat de huidige gezondheidszorg debat is geformuleerd in termen van wat wel of niet zal goed zijn voor bepaalde "groepen" van mensen in de samenleving en niet voor particulieren.
Senator Tom Coburn (R-Oklahoma), a physician, wrote an excellent op-ed in The Wall Street Journal today that provides a specific example of how health care reform in its current form will effect individuals. Senator Tom Coburn (R-Oklahoma), een arts, schreef een uitstekend opiniestuk in The Wall Street Journal vandaag dat een specifiek voorbeeld van hoe de hervorming van de gezondheidszorg biedt in zijn huidige vorm zullen mensen effect.
You can read it here: U kunt het hier lezen: http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703514404574588842779569168.html http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703514404574588842779569168.html
In another case, about a month ago the US Preventative Services Task Force announced that women under 50 didn't need to get regular mammograms. In een ander geval, ongeveer een maand geleden de US Preventive Services Task Force aangekondigd dat vrouwen onder de 50 geen behoefte aan regelmatige mammografie te krijgen.
The panel admitted that regular mammogram testing for women under 50 reduced their risk of dying by 15%. Het panel gaf toe dat regelmatige mammogram testen voor vrouwen onder de 50 verminderde hun risico op overlijden met 15%. [1] [1]
However, the panel “decided” that “when weighed against the risks of screening — false positives, additional biopsies and patient anxiety — the relative benefit was too small to recommend screening in younger women.” Echter, het paneel "besloten" dat "wanneer afgewogen tegen de risico's van screening - valse positieven, extra biopsieën en patiënt angst - de relatieve voordeel was te klein om screening te bevelen bij jongere vrouwen."
Isn't that a decision each women under 50 should make for herself? Is dat niet een besluit van iedere vrouwen onder de 50 moet maken voor zichzelf?
Would you want your mother, your wife, your sister, or your child to forgo getting a mammogram based this panel's cost/benefit analysis? Zou je wilt dat je moeder, je vrouw, je zus, of uw kind af te zien krijgen van een mammogram op basis van dit panel kosten / baten-analyse?
I highly doubt it. I highly doubt it.
Sure, as a group overall costs may be lower but the costs for any one particular individual could be very high: she may be part of that 15% that dies early because she didn't get regular mammograms in her 40s. Tuurlijk, als groep de totale kosten lager kan zijn, maar de kosten voor een of een bepaalde persoon kan zeer hoog zijn: ze kunnen deel uitmaken van dat 15% dat sterft vroeg, omdat ze niet regelmatige mammografie te krijgen in haar 40s.
And odds are any particular woman under 40 won't know if she's an exception to the panel's rule until it's too late. En kansen zijn een bijzondere vrouw onder de 40 zal niet weten of ze een uitzondering op de regel van het panel tot het te laat is.
It's one thing if a woman under 40 chooses not to get regular mammograms. Het is een ding als een vrouw onder de 40 kiest niet aan regelmatige mammografie te krijgen.
It's quite another thing for the decision to be made, or even a recommendation offered, by any group of people who know nothing about the particular person in question. Het is iets heel anders voor de beslissing worden gemaakt, of zelfs een aanbeveling aangeboden, door een groep mensen die niets weten over de bijzondere persoon in kwestie.
Society is nothing more than the individuals who compose it. De maatschappij is niets meer dan de personen die het componeren.
The proper analytical frame of reference for most, if not all, policy decisions in a free society is the individual, not the “group” or “collective.” De goede analytische referentiekader voor de meeste, zo niet alle beleidsbeslissingen in een vrije samenleving is het individu, niet de "groep" of "collectief."
This is especially true when proposing legislation that will effect how you and I access and use medical goods and services. Dit geldt vooral bij het voorstellen van wetgeving die effect hoe jij en ik toegang tot en gebruik maken van medische goederen en diensten.
Personally, I would rather have the option to borrow whatever money I needed and yes, possibly go bankrupt, to get access to medical care that could save my life than live in a country where I was guaranteed basic coverage but more costly decisions were decided by generalized government cost/benefit calculations. Persoonlijk zou ik liever de mogelijkheid om wat geld ik nodig had en ja, misschien failliet gaan lenen, om toegang te krijgen tot medische zorg die kunnen leven dan mijn leven te redden in een land waar ik was gegarandeerd basisdekking maar duurder besluiten werden door de besloten gegeneraliseerde overheid kosten / baten-berekeningen.
Apparently so do more and more Canadians: Blijkbaar doen meer en meer Canadezen: http://online.wsj.com/article/SB10001424052748704471504574443253009607932.html http://online.wsj.com/article/SB10001424052748704471504574443253009607932.html
No matter what you may think about health-care reform I urge you to think about how these reforms will effect you; not what they will do for “society.” Maakt niet uit wat je kan denken over de gezondheidszorg hervorming Ik verzoek u dringend om over na te denken hoe deze hervormingen u effect; niet wat ze zullen doen naar de samenleving. "
There is no free lunch: it is economically impossible for all types of medical care to be guaranteed to every single American. Er is geen free lunch: het is economisch onmogelijk voor alle soorten van medische zorg moet worden gegarandeerd dat iedere Amerikaan.
We can either choose to live in a country where individuals have the right to make their own choices about what they are or are not willing to do and/or pay to get the medical care they need, messy as this reality is. We kunnen ervoor kiezen om te leven in een land waar mensen het recht hebben om hun eigen keuzes te maken over wat zij wel of niet bereid dat te doen en / of betalen om de medische zorg die ze nodig hebben, slordig krijgen als dit werkelijkheid wordt.
Or we can choose to create a system where everyone is guaranteed a basic level of coverage but no one (except maybe the powerful and politically connected) is free to make expensive medical decisions on their own. Of we kunnen ervoor kiezen om een systeem waarin iedereen verzekerd is van een basisniveau van de dekking te creëren, maar niemand (behalve misschien de krachtige en politiek verbonden) is gratis te dure medische beslissingen te nemen op hun eigen land.
Is there some middle ground between these two options? Is er een middenweg tussen deze twee opties?
Maybe. Misschien.
But I highly doubt that 2,000+ page bill in the Senate right now will attain it. Maar ik betwijfel sterk dat 2.000 + pagina wetsvoorstel in de senaat nu zal bereiken is.
